Bağlama/Saz: Tarihi ve Kökeni

Bağlama (saz), Anadolu'nun binlerce yıllık telli çalgısıdır. Kökleri Orta Asya'daki "kopuz" adlı çalgıya dayanır.

MÖ 1000-500: Orta Asya'da kopuz kullanılıyordu.
11. yy: Türkler Anadolu'ya göç ederken kopuzu da getirdi.
13-14. yy: Kopuzun boyu ve teli değişti; Anadolu'da "saz" adı yaygınlaştı.
15-16. yy: Osmanlı'da saray ve halk müziğinde yaygın kullanım.
17. yy: Perde sayısı ve gövde biçimleri çeşitlendi. Farklı boyutlarda "bağlama ailesi" doğdu.
19-20. yy: Aşık Veysel, Neşet Ertaş gibi ustalar sayesinde ulusal bir simge oldu.
1970'ler: Elektro bağlama üretildi, modern sahneye girdi.

"Bağlamak" fiilinden türediği düşünülür; tellerin gövdeye bağlanması veya perdelerin bağlanmasıyla ilişkilidir.